تشریح بخشنامه ۸ – ۱۴۰۲ – ۲۰۰

همانطور که می‌دانید، با توجه به تعریف قانون مالیات بر ارزش افزوده، این نوع مالیات به عرضه کالا، ارائه خدمات، واردات و صادرات تعلق می‌گیرد و در این بین برخی از کالاهای وارداتی، معاف از پرداخت مالیات بر ارزش افزوده هستند.
طبق بند ۵ قسمت الف ماده ۹ قانون دائمی مالیات بر ارزش افزوده، اقلام اصلی مربوط به سبد اصلی خانوار معاف از ارزش افزوده هستند، اقلامی نظیر گندم، برنج، گوشت، روغن و …
اما با هدف حمایت از تولید داخل و جلوگیری از واردات اقلام خوراکی مذکور و طبق تبصره ۱ قسمت الف ماده ۹ قانون دائمی مالیات بر ارزش افزوده، اگر اقلام اصلی خانوار نظیر مواردی که ذکر شد، از خارج کشور وارد ایران شوند، مشمول معافیت قانون ارزش افزوده نیستند و بابت واردات آن‌ها، باید ( ۹٪  ) ارزش افزوده در گمرک پرداخت شود.
در همین راستا، در سال ۱۴۰۲ به موجب مصوبه شورای عالی هماهنگی اقتصادی، نرخ ارزش افزوده برخی کالاهای اساسی در واردات، به جای ( ۹٪ )، به ( ۱٪ ) کاهش یافت و در صورتی که این اقلام وارد کشور شوند، نرخ مالیات بر ارزش افزوده آن‌ها ( ۱٪ ) است.
باید توجه داشت تنها واردات موارد بالا مشمول قانون مالیات بر ارزش افزوده است و خرید و فروش آن‌ها در داخل کشور از این قانون معاف است.
در رابطه با کالایی مثل قند و شکر نیز باید توجه داشت قوانین حاکم بر آن متفاوت است و خرید و فروش آن‌ها در داخل کشور نرخ ( ۱٪ ) را دارد
در این آموزش سعی کردیم به تفصیل اقلامی که نرخ ارزش افزوده واردات آنها به ( ۱٪ ) کاهش داده شده و بخشنامه ای که در این رابطه صادر شده است را بیان کنیم.