ماده 138 قانون مالیات های مستقیم

حذف شد.[1]

1 – به موجب ماده 31 قانون رفع موانع تولید رقابت­‌پذیر و ارتقای نظام مالی کشور، مصوب ( 01 / 02 / 1394 )، ماده 138 قانون و تبصره‌­های آن حذف شد.

ماده 138 قانون مالیات های مستقیم : 

آن قسمت از سود ابرازی شرکت­‌های تعاونی و خصوصی که برای توسعه و بازسازی و نوسازی یا تکمیل واحدهای موجود صنعتی و معدنی خود یا ایجاد واحدهای جدید صنعتی یا معدنی در آن سال مصرف گردد از پنجاه درصد( 50% ) مالیات متعلق موضوع ماده 105 این قانون معاف خواهد بود مشروط بر این­که قبلا اجازه توسعه یا تکمیل یا ایجاد واحد صنعتی یا معدنی جدید در قالب طرح سرمایه گذاری معین از وزارتخانه ذی‌ربط تحصیل شده باشد . درصورتی­که هزینه اجرای طرح یا طرح‌­های یاد شده در هر سال مازاد بر سود ابرازی همان سال باشد و یا از هزینه طرح سرمایه گذاری کمتر باشد می تواند از معافیت مذکور در محاسبه مالیات سود ابرازی سال ­های بعد حداکثر به مدت سه سال و به میزان مازاد مذکور و یا باقی مانده هزینه اجرای کامل طرح بهره مند شود.

تبصره 1 : 

در صورتی که شرکت ، قبل از تکمیل ، اجرای طرح را متوقف نماید یا ظرف یک سال پس از مهلت تعیین شده در طرح سرمایه گذاری ، آن را به بهره برداری نرساند، یا ظرف پنج سال پس از شروع بهره برداری آن را تعطیل، منحل یا منتقل نماید معادل معافیت‌­های مالیاتی منظور شده در این ماده برای اجرای طرح و جرائم متعلقه موضوع ماده 190 این قانون از شرکت وصول خواهد شد.

تبصره 2 :

واحدهای صنعتی جدید که با استفاده از معافیت­‌های مندرج در این ماده تأسیس می­شوند نمی توانند از معافیت‌­های مالیاتی موضوع ماده 132 این قانون استفاده نمایند.

تبصره 3 :

کارخانه‌­های واقع در محدوده آبریز تهران که تعداد کارکنان آنها کمتر از پنجاه نفر نباشند در صورتی که تأسیسات خود را کلا به خارج از شعاع یکصد و بیست کیلومتری مرکز تهران انتقال دهند براساس ضوابطی که از طرف وزارت امور اقتصادی و دارایی و   وزارت ذی‌ربط حسب مورد برقرار می شود تا ده سال از تاریخ بهره برداری در محل جدید از پرداخت مالیات بر درآمد ناشی از فعالیت صنعتی مربوط معاف خواهند بود . کارخانه های واقع در شعاع یکصد و بیست کیلومتر تهران و حوزه استحفاظی شهرهای بزرگ ( مشهد ، تبریز، اهواز، اراک، شیراز و اصفهان ) که تأسیسات خود را کلا به شهرک‌های صنعتی مصوب انتقال دهند، از تاریخ بهره برداری در محل جدید از نصف مدت معافیت مالیاتی موضوع این تبصره برخوردار خواهند شد.

تبصره 4 :

از نظر این قانون محدوده آبریز تهران شامل منطقه آبریز غربی رودخانه حبله رود گرمسار و منطقه آبریز شرقی رودخانه زیاران و کلیه مناطق رودخانه­های دماوند، جاجرود، دارآباد، دربند، اوین ، فرحزاد، کن، کرج و کردان بوده و حدود آن عبارت است از :

 شمالا – خط الرأس کوه‌های البرز که آب آن به رشته کویر مرکزی جاری می شود.

 شرقا – ساحل غربی رودخانه حبله رود گرمسار.

 غربا – ساحل شرقی رودخانه زیاران.

 جنوبا – خطوط ممتد از غرب به شرق از محل تقاطع رودخانه زیاران با رودخانه شور تا خط­العقر دریاچه نمک به سمت غرب تا محل تقاطع با مسیر حبله رود گرمسار.