ماده 146 مکرر قانون مالیات های مستقیم

معافیت‌های مذکور در مواد ۱۳۳، ۱۳۴، ۱۳۹ « به استثنای بندهای ( الف )، ( ب ) و ( ز ) آن »، ۱۴۲، ۱۴۳ و تبصره ۱ ذیل ماده ۱۴۳ مکرر به‌ عنوان مالیات به نرخ صفر منظور می‌شود.

تبصره ۱ :

ارائه اظهارنامه مالیاتی، دفاتر و یا اسناد و مدارک موضوع ماده ۹۵ این قانون در موعد مقرر به ترتیبی که سازمان امور مالیاتی کشور اعلام می‌نماید به‌جز مورد بند  ( ح ) ماده ۱۳۹ این قانون که مطابق ماده ۸۵ قانون الحاق برخی مواد به قانون تنظیم بخشی از مقررات مالی دولت ( ۲ ) مصوب ( ۴ / ۱۲ / ۱۳۹۳ ) عمل می‌شود شرط برخورداری از نرخ صفر و هرگونه معافیت یا مشوق مالیاتی مندرج در این قانون و سایر قوانین می‌باشد و در صورت عدم ارائه اظهارنامه، دفاتر و یا اسناد و مدارک مذکور، مودی مطابق احکام و ضوابط این قانون مشمول مالیات، جریمه و مجازات مقرر در این قانون می‌شود. حکم این تبصره در خصوص مشمولان مواد ۱۴۴ و ۱۴۵ و بندهای( الف )، ( ب ) و ( ز ) ماده ۱۳۹ این قانون جاری نمی‌باشد. 

اجرای حکم این تبصره درخصوص اشخاص حقیقی مشمول ماده ۸۱ این قانون به‌صورت تدریجی و متناسب با ایجاد ظرفیت‌های اجرائی، اداری و حسب اعلام سازمان امور مالیاتی کشور خواهد بود.

تبصره ۲ :

معادل اعتبار مالیاتی محاسبه شده به نرخ صفر موضوع این ماده از محل اعتبار جمعی – خرجی که همه‌ساله در بودجه سنواتی پیش‌بینی می‌شود به حساب اشخاص مذکور منظور می‌شود.

اعتبارات موضوع این تبصره تخصیص‌یافته تلقی می‌شود و در صورتی که اعتبارات مورد نیاز در یک سال مالی بیشتر از مبلغ مصوب در قانون بودجه کل کشور همان سال باشد مبلغ اعتبار جمعی – خرجی یادشده و متقابلا منابع مربوط، با پیشنهاد وزارت امور اقتصادی و دارایی، تصویب هیأت وزیران و تصویب مجلس شورای اسلامی قابل افزایش است.